ma 2 aug 2010 23:58

In de Bay Marina van Peterhead

's Nachts varen we lekker door. We slapen kort, zo'n 2,5 uur en dommelen overdag wel wat bij. Gek, dat ritme went. De buitenlucht doet ons goed. Om een uur of zeven passeren we de nul meridiaan en komen we op het westelijk half rond. Vlak daarna valt de wind weg. De weersvoorspellingen voor de Forties waar we vandaag doorheen varen waren gisteravond nog windkracht 3 tot 4 maar nu is het minder dan voorspelt. Het heeft geen enkele zin meer om de zeilen te laten staan. We starten de motor en laten die lopen zolang er minder dan acht knopen wind staat. Een uur later worden we verrast door een school dolfijnen die ineens opduiken. Ze zwemmen een tijd mee, springen voor de boot uit, racen eronder door en komen dan aan de andere kant met een sprong weer te voorschijn. Mooi om te zien, een cadeautje! Na een klein uur nemen ze geruisloos afscheid, leggen wij de camera's in de hoek en is het tijd voor een goed ontbijt.

De rest van de tocht naar Petershead is saai. De zee is glad, zo glad dat de wolken erin weerspiegelen. Dat heb ik op zee nog niet eerder meegemaakt. Wind is er vrijwel helemaal niet meer, de dolfijnen laten zich een tijd lang niet meer zien, wel nog een verdwaalde zeehond die snel kopje onder gaat als we passeren. De vlakke zee maakte wel dat we even konden douchen tijdens het varen. Dat is na ruim vier volle dagen op zee wel prettig. … En toen, zo'n tien mijl voordat we de haven binnen vaarden kwam de school dolfijnen weer langs. Of een andere, maar ze zagen er hetzelfde uit en speelden weer even op, onder, voor en naast het schip! Wat gaaf!

Nu liggen we in Peterhead in Schotland. Ruim 580 mijl gevaren sinds het vertrek uit Amsterdam. We zullen morgen kijken of we de rolgenua kunnen laten repareren. Wellicht draaien we even een was en we maken een plan voor hoe we verder gaan. Dat hangt grotendeels af van de weersverwachtingen, hoewel de praktijk laat zien dat je daar niet blindelings op kunt vertrouwen. Globaal zijn er een aantal opties.

Het oorspronkelijke om een rondom Engeland en Schotland te varen. Dat lijkt wat ambitieus te worden, want dat zijn nog heel veel mijlen en als we overal zo moeten kruisen, dan duur het erg lang. Eerst maar eens naar de voorspellingen kijken. Afgeschreven is het plan nog niet.

We kunnen de route wat inkorten door via het Caledionian Canal te varen. Die tocht voert door Schotland, via een flink aantal sluizen en schijnt erg mooi te zijn. We weten nog niet of de diepte van het kanaal genoeg is voor onze kiel (1,80 meter), maar dat kunnen ze ons hier vast wel vertellen. Aan de andere kant van Engeland, kunnen we dan of via het zuiden om Engeland door het kanaal terug naar Amsterdam, of we kunnen rechtsom een rondje om Schotland en dan terug. Dan hebben we hoe dan ook toch een rondje Engeland gemaakt. Maar ook dat hangt natuurlijk weer af van het weer en met name de voorspellingen van de windrichting.

Alternatief is dat we via Oslo en / of Denemarken terugvaren. Daar hebben we nog geen kaarten van, maar die zijn hier vast wel ergens te koop. Dat is natuurlijk heel wat anders dan een rondje Engeland, maar vast de moeite waard. En ik ben nog nooit in Noorwegen geweest.

Andere optie is dat we dezelfde weg terugvaren, dat is het kortst en het makkelijkst, maar het minst boeiend. Dan waren het gewoon twee lange oversteken.

We zien wel wat het wordt en voordat we vertrekken laten we het via de site weten. Eerst maar eens kijken of we de genua kunnen laten maken, of we goede windvoorspellingen kunnen krijgen en zien of er een pub is om het zoute water weg te spoelen met een frisse Bitter of een Ale.

Terug naar complete blog.